Laatst sprak een stagiair me aan bij de koffieautomaat: Hé hallo, op welke redactie loop jij stage? Tja, dat doet wel even pijn. Vivianne Bendermarcher is op haar 26ste hoofdredacter van maandblad Kijk, en daarmee inofficeel de jongste vrouwelijke hoofdredacteur van de Nederlandse tijdschriftensector. Sinds een haflf jaar stuurt ze een veirkoppige redactie en een flinke lading freelancers aan. Ze werkt mee aan de begroting en de uitgeefplannen. En ze leidde de inmiddeld gerealiseerde restyling van het blad. Bij uitgeverij Sanoma belandde Bendermarcher begin dit jaar in een 'potential-traject', een klasje waarin potentiële carrièretijgers klaargestoomd worden voor de top. Ze stelde het doel om binnen twee jaar hoofdredacteur te zijn. Drie maanden later werd ze aangenomen voor haar huidige functie. 'Nacgtenlang lag ik me af te vragen wat ik in godsnaam moest doen op mijn eerste werkdag. Er was niemand die me dat vertelde, want ik was nu de baas. Ik bedacht dat ik maar achter mijnbureau moest kruipen en een beetje interessant om me heen zou kijken.'
Adjunct-directeur Simone van Erp (22) van werving- en selctiebureau Laurens Simonse Groep hecht weinig waarde aan haar status. 'Als ik volgende week moet beginnen als secretaresse, dan doe ik dat.' Bijna vier jaar geleden werd Van Erp bij LSG aangenomen om cv's in te voeren. Ze naam er elke maand een taak bij, waardoor ze in het eerste jaar zeven functies vervulde. De volgende stap: een rol in de directie. 'Dat was nooit mijn plan, maar het kwam op mijn pad en ik ik doe nou eenmaal nooit iets half. Ik ben meegegroeid met het bedrijf. In het begin had ik veertig collega's, nu werken er indirect 180 mensen voor me.'
ZELFVERTROUWEN
Zoals Van Erp in haar functie groeide, zo moest Bendermarcher er in klimmen. 'Een jonge vrouw die in de derde klas van de middelbare school werd gedwongen om wiskunde te laten vallen, staat nu aan het hoofd van een wetenschappelijk mannenblad. Dat is niet logisch maar wel een geweldige kans ' Bendermarcher praatte zich met grote woorden bij Kijk naar binnen. 'Met het schaamrood op de kaken stuurde ik een arrogante sollicitatiebrief. De dingen die ik beweerde te kunnen had ik nooit gedaan. Ik schreef bijvoorbeeld: 'Dat huidige jasje van Kijk kan veel beter". Ik had nooit een restyling gedaan., maar vond dat ik dat kon.'
Niet lnag geleden zou Bendermarcher rode oren krijgen als ze over tienduizend euro sprak., nu praat ze met gemak over '10 k'. Het is bizar dat ik beslissingen maak over zulke bedragen. Ik werk ook maar vanuit mijn buikgevoelens. Gelukkig heb ik een coach en er zijn genoeg mensen bij wie ik terecht kan voor advies. Ik heb nog niet het gevoel gehad dat ik iets niet kan.'
Terwijl leeftijdsgenoten hun eerste sollicitatiebrief nog moeten schrijven, bezitten deze vrouwen een flinke dosis lef en zelf vertrouwen. Bij Van Erp kwam dat volgens eigen zeggen op het moment dat ze ging werken. 'Ik leer van collega's en ik vraag om feedback. Ik neem geen risico's, zet de voor -en nadelen op een rijtje. En het scheelt dat ik hier niet het enige broekie ben.'
Bendermacher heeft een strak doel: de beste worden in wat ze doet. 'Lang geleden heb ik de lat hoog gelegd. Ik was de braafste puber ooit, mijn grootste doel was om mijn ouders trots te maken. Dus toen ik Havo-advies kreeg, koos ik voor gymnasium. Dat ben ik. Geef mij een advies doe twee keer zoveel.'
Ze twijfelde nooit aan haar eigen kunnen, maar Van Erp vreest wel voor vooroordelen. 'Ik wil niet las het gezicht van het bedrijf naar buiten treden. Dan zou ik me zorgen maken om wat klanten van het bedrijf denken als ze zien dat er zo'n broekie aan het hoofd staat.'
Voor Bendermacher was de ontmoeting met 'haar' redactie erg moeilijk. 'Ik voelde me voor het eerst belachelijk. Een van de redacteuren vertelde dat zij hier al 28 jaar werkt. Meteen daarna stelde ze de vraag: "Hoe oud ben jij eigenlijk?" Dat was zo genant. Iedereen schrok van mijn antwoord, begrijpelijk. Ik zei: "Ja, ik ben 26. Maar dat is het enige wat ik niet kan veranderen".
Soms kan Bendermacher zelf niet eens geloven hoe oud ze is: 'Mijn leeftijd strookt niet met de fase waar ik in zit. Als een student solliciteert voor een stageplek, denk ik: jeetje, die is wel erg jong. Tot ik besef dat ik ook pas 26 ben.'
In de Quote 500, de top van de succesvolle zakenlui, is niemand jonger dan 30. Hoe eng is het om als twintiger met de scepter te zwaaien? bendermacher: 'Stel je voor, de restyling is geen succes. Het is mijn concept, dus het is mijn schuld dat het fout gaat. Verschrikkleijk! Ik geloof echter niet dat die angst leeftijds- of ervaringsgebonden is. De hoofdredacteur van Revu is bijvoorbeeld al wat jaartjes ouder dan ik. Maar reken maar dat hij ook 's nachts wakker schrok toen hij aan het restylen was.'
Van Erp: 'Het is mijn taak in ervoor te zorgen dat het financieel gezien goed gaat met het bedrijf. Dus ja, ik moet ook wel eens iemand ontslaan. en die kredietcrisis, daar maak ik me ook zorgen over.'
HET GEVAAR VAN VROEG PIEKEN
'Mensen waarschuwen me: "Als je zo doorgaar ben je op je dertigste opgebrand." Ik zou hetzelfde advies geven aan iemand die doet wat ik doe, maar ik ken mezelf blijkbaar superkrachten toe, aldus Bendermacher. 'Ik werk zeven dagen per week, en ik kan me niet herinneren wanneer ik op vakantie ben geweest. Ik slaap soms drie dagen achter elkaar niet door de adrenaline die door mijn lijf giert. En gun mezelf niet op te zijn. Toch neem ik er eerder nog een stap bij dan dat ik een stap terug zet. Rustig aan dien, over mijn lijk. Morgen.
Ook Van Erp werkt keihard. Maar ze maakt zich weinig zorgen over een burn-out. Ze werkt veertig tot vijftig uur per week, ze volgt een master Financieel Manament aan de Universiteit van Tilburg, ze tennist, ze heeft een paard en, o ja, haar vriendinnen wil ze ook een paar keer per week zien.
Een dag nietsdoen? Dat lijkt me vreselijk. Een paar keer per week op stap gaan heb ik nooit leuk gevonden. Laat mij maar werken. '
Carrièrewelpen onder de loep
Volgens de meest recente cijfers van het CBS is een op de twaalf managers 35 jaar of jonger. Volgens het Research Centrum van Onderwijs en Arbeidsmarkt (ROA) van de Universiteit van Maastricht vamt 4 procent van de managers/ leidinggevenden in de leeftijdsgroep van 15-29 jaar (2007). Maar liefst 64 procent van de jonge managers ambieert een carrière aan de absolute top, blijkt uit het onderzoek 'Over de top' van Twynstra Gudde Interim Management. Bijna de helft verwacht begin 40 die piek te bereiken. Qua eigenschappen zijn jonge leidinggevenden vaten vol tegenstrijdigheden blijkt uit een enquete van Management Team. Ze zijn dol op feedback maar het mag niet te negatief zijn. Ze zijn doelgericht, maar oog voor de lange termijn ontbreekt. Volgens het CBS krijgt 12 procent van de werknemers tussen de 25 en 34 jaar een burn-out. Annelies van Vianen, arbeids- en organisatiepsycholoog aan de UVA waarschuwt vroor vroegtijdig pieken. Als iemand 'per ongeluk'in een hoge functie belandt, dan is het mogelijk dat hij zijn plafond snel bereikt en vervroegd in een midlifecrisis schiet. Bovendien zijn "vroege piekers" gewend om veel met zichzelf bezig te zijn , waardoor ze minder oog hebben voor de behoeften van werknemers. Maar als een carrièrewelp gedreven is en ervoor zorgt dat hij niet overspannen raakt, dan is vroeg pieken de opmars voor een succesvolle, verticale loopbaan."
